روششناسی و دکترین فنی
روششناسی اجرای رابطمحور (IFEM)
رابطهای صریح، اجرای مطمئن. IFEM روشی برای سازماندهی کار پیچیده نرمافزار بر پایه مرزهای مسئولیت، قراردادهای روشن و اعتبارسنجی مستقل است.
چرا IFEM وجود دارد؟
کار نرمافزار وقتی میان افراد، تیمها یا ابزارهای هوش مصنوعی تقسیم میشود، فقط با سرعت محلی موفق نمیشود. هر بخش باید بداند چه چیزی را مالک است، چه وعدهای به بخش دیگر میدهد و چگونه میتوان آن وعده را مستقل بررسی کرد. IFEM این توافقها را از مقصود تا زمان اجرا به جریان قابل مشاهدهای تبدیل میکند.
مدل هفتفازی
این مدل یک قالب مدیریت پروژه یا محصول نرمافزاری نیست. هر فاز ورودی فاز بعدی را تقویت میکند: مقصود نتیجه را قاببندی میکند؛ معماری مسئولیتها را آشکار میسازد؛ رابطها سطح عبوری را تعریف میکنند؛ قراردادها توافق را تثبیت میکنند؛ اجرا پیادهسازی مستقل را ممکن میسازد؛ اعتبارسنجی توافق را به شواهد تبدیل میکند؛ و زمان اجرا، رفتار واقعی را زیر نظر میگیرد.
منابع و نویسنده
IFEM توسط سهیل مظفری، مهندس نرمافزار و معمار سامانهها، تألیف شده و بهعنوان یک روششناسی و دکترین فنی ارائه میشود، نه یک استاندارد پذیرفتهشده یا طرح گواهینامه.
چگونه این دکترین خوانده میشود
برای استفاده از این دکترین، ابتدا نتیجهای را که باید قابل اتکا شود روشن کنید؛ سپس مسئولیتها و مرزها را آشکار کنید. رابط، قرارداد و اجرای مستقل بر همان تصمیمها بنا میشوند و اعتبارسنجی نشان میدهد توافق در عمل حفظ شده است. فاز زمان اجرا نیز بازخورد واقعی را به تصمیمهای بعدی بازمیگرداند. این صفحات بهصورت مستقل قابل مطالعهاند و پیوندهای میان آنها مسیر منطقی روششناسی را نشان میدهد.